Sterk zijn heeft je ver gebracht, misschien is het nu tijd om ook gedragen te worden
Je bent gewend om door te gaan, op te lossen en te dragen. Voor je gezin, je werk, je relatie en de mensen om je heen. Als er iets moet gebeuren, pak jij het op en als iemand je nodig heeft, ben jij degene die klaarstaat.
Die kracht heeft je waarschijnlijk veel gebracht. Je hebt geleerd om verantwoordelijkheid te nemen, op jezelf te vertrouwen en ervoor te zorgen dat alles blijft draaien. Maar misschien merk je de laatste tijd dat daar ook een keerzijde aan zit. Dat je veel kunt dragen, maar dat je jezelf onderweg steeds minder goed voelt. Dat je blijft doorgaan terwijl je lichaam eigenlijk allang aangeeft dat het genoeg is, en dat er ergens een vraag begint te klinken die je niet meer zo gemakkelijk kunt wegduwen
En ik dan?
In Thuiskomen bij jezelf leer je niet om minder sterk te worden. We onderzoeken juist wanneer jouw kracht je helpt en wanneer diezelfde kracht ervoor zorgt dat je jezelf voorbijloopt. Je ontdekt opnieuw wat jij nodig hebt, waar jouw grenzen liggen en welke verantwoordelijkheden werkelijk van jou zijn. Je leert hulp niet alleen te geven, maar ook te ontvangen, en voor jezelf te kiezen zonder het gevoel te hebben dat je daarmee iemand anders te kort doet.
Het doel is niet dat je je leven volledig omgooit of ineens alleen nog maar met jezelf bezig bent. Het gaat erom dat jijzelf weer een plek krijgt in het leven dat je leidt. Dat er naast zorgen, werken en verantwoordelijkheid dragen ook ruimte ontstaat voor rust, plezier en dingen waar jij van oplaadt.
En juist vanuit die verbinding met jezelf verandert er vaak ook iets in hoe je met anderen omgaat. Binnen de relatie die je nu hebt, in je gezin, in vriendschappen of misschien in een nieuwe liefde waarin je jezelf niet opnieuw hoeft kwijt te raken.
Je kunt het allemaal zelf. Maar je hoeft het niet allemaal alleen te doen.
Voor mij raakt dat ook aan Vier de liefde: jezelf niet vergeten terwijl je liefhebt, zorgt en leeft. Voor jezelf, voor de ander en voor het leven.
Wat andere vrouwen ervaren
-
Elisa
“Ik hoef de lasten van een ander niet meer te dragen.”
“Fijne sessies waarin ik mij veilig voelde. We zijn snel tot de kern gekomen, met belangrijke inzichten die tot ander gedrag hebben geleid.
Ik voel mijn lichaam en benoem mijn gevoel. Ik hoef de lasten van een ander niet meer te dragen en ook niet meer te fixen.
Ik heb meer zelfliefde. Een levensles.
Ik ben blij dat jij op mijn pad bent gekomen.”
-
Beata
“Ik blijf dichter bij mezelf en mijn eigen behoeften.”
“Je weet op een liefdevolle maar duidelijke manier een spiegel voor te houden en zorgt dat ik anders ben gaan handelen.
Ik heb geleerd de angst voor kritiek te trotseren om dichter bij mijzelf en mijn eigen behoeften te blijven.”
Je kunt alles alleen. Maar wil je dat eigenlijk nog wel?
Je bent waarschijnlijk goed geworden in sterk zijn. In regelen, vooruitdenken, problemen oplossen en doorgaan wanneer iets tegenzit. Als het met iemand om je heen niet goed gaat, ben jij er. Als er thuis iets geregeld moet worden, pak jij het op. En als jijzelf een mindere dag hebt, zet je vaak toch nog even door, omdat er nu eenmaal dingen moeten gebeuren.
Misschien heb je jarenlang gedacht dat dat gewoon bij jou hoorde. En ergens is dat natuurlijk ook zo. Je bent zorgzaam, verantwoordelijk en zelfstandig, en daar is niets mis mee.
Alleen wordt het ingewikkeld wanneer jijzelf steeds onderaan het lijstje komt te staan.
Misschien merk je dat je moe wordt van het altijd sterk moeten zijn. Dat je verlangt naar rust, maar niet goed meer weet hoe je die moet toelaten. Dat je gemakkelijk voelt wat een ander nodig heeft, terwijl je bij de vraag wat heb ík nodig? ineens stilvalt.
Of misschien weet je dat eigenlijk best, maar schuif je het toch steeds opzij, omdat er altijd iemand anders is die eerst aandacht nodig heeft.
Thuiskomen bij jezelf betekent voor mij niet dat je stopt met zorgen voor anderen. Het betekent dat je jezelf weer meeneemt in de keuzes die je maakt.
Dat je niet alleen kijkt naar wat er allemaal moet, maar ook naar wat jij aankunt. Niet alleen vraagt wat een ander nodig heeft, maar ook wat jij nodig hebt om goed te blijven staan.
Als jij het niet doet, wie doet het dan?
Ergens ben je waarschijnlijk ook trots op je zelfstandigheid. Je hebt veel voor elkaar gekregen en weet dat je op jezelf kunt vertrouwen. Dat is een kracht.
Maar soms kan diezelfde kracht ervoor zorgen dat je bijna automatisch alles naar je toe trekt. Werk, kinderen, huishouden, zorg voor ouders, een partner of andere mensen die op je rekenen: je ziet wat er moet gebeuren en voordat iemand anders iets kan doen, heb jij het vaak al opgepakt.
Misschien herken je de gedachte:
Als ik het niet doe, wie doet het dan?
Of misschien voelt loslaten zelfs een beetje spannend, omdat ergens de overtuiging zit dat alles uit elkaar valt zodra jij stopt met dragen.
Ik geloof niet dat zo'n patroon iets is wat je simpelweg moet afleren. Vaak heeft het je juist veel gebracht en heb je het ooit ontwikkeld omdat het je hielp. Misschien heb je jong geleerd om verantwoordelijk te zijn, voor anderen te zorgen of vooral niet te veel nodig te hebben.
Daarom beginnen we niet met de vraag: hoe kom ik hier zo snel mogelijk vanaf?
We beginnen met begrijpen.
Waar heeft dit patroon mij geholpen? En helpt het mij vandaag nog steeds?
Vanuit die nieuwsgierigheid ontstaat ruimte om andere keuzes te gaan maken, zonder af te wijzen wie je bent.
Je kunt het allemaal zelf. Maar je hoeft het niet allemaal alleen te doen.
Je weet precies wat iedereen nodig heeft — maar je vergeet jezelf
Misschien voel je haarfijn aan wanneer een ander iets nodig heeft. Je denkt vooruit, houdt rekening met mensen om je heen en bent gewend om je aan te passen wanneer dat nodig is.
Maar wanneer iemand aan jou vraagt wat jij wilt, kan het ineens een stuk lastiger worden. Soms weet je het echt niet meer zo goed, omdat je lange tijd vooral bezig bent geweest met wat iedereen om je heen nodig had. En soms weet je het eigenlijk wel, maar komt er meteen een gedachte achteraan dat het nu niet uitkomt, dat iemand anders je harder nodig heeft of dat je eerst nog even iets moet afmaken.
Zo schuif je jezelf steeds een beetje naar achteren.
Voor jezelf kiezen betekent voor mij niet dat je de mensen van wie je houdt voortaan laat zitten. Het betekent dat je jezelf niet langer automatisch overslaat.
Dat is een belangrijk verschil, want zorgzaamheid is op zichzelf niet het probleem. Zorgen hoort misschien juist heel erg bij wie jij bent.
Zorgzaamheid wordt pas een probleem wanneer jij jezelf daarvoor steeds moet verlaten.
Thuiskomen bij jezelf betekent daarom ook leren herkennen: wanneer geef ik omdat ik dat werkelijk wil, en wanneer neem ik verantwoordelijkheid over die eigenlijk niet van mij is?
Je kunt alles alleen — en juist daardoor kun je je alleen voelen
Misschien heb je jezelf aangeleerd om niemand nodig te hebben. Wanneer iets moeilijk is, los je het op. Wanneer je verdrietig bent, kom je er zelf wel weer bovenop. En als iemand je teleurstelt, denk je misschien:
Laat maar. Ik doe het zelf wel.
Dat kan een heel veilige plek worden. Want als je niemand nodig hebt, kan niemand je ook echt laten vallen.
Tegelijkertijd kan het een eenzame plek zijn.
Want misschien verlang je er juist naar om een keer te kunnen leunen. Om niet degene te zijn die alles overziet en oplost. Om te ervaren dat iemand naast je kan staan zonder dat jij hoeft uit te leggen wat er allemaal moet gebeuren.
Ik hoef niet alles alleen te dragen. Ik mag óók gedragen worden.
Dat betekent niet dat je afhankelijk moet worden of je zelfstandigheid kwijt raakt. Het betekent dat er naast geven ook ruimte mag komen voor ontvangen.
Dat je sterk kunt zijn en toch hulp kunt vragen. Zelfstandig kunt zijn en toch iemand kunt toelaten. Voor een ander kunt zorgen en ook kunt ervaren dat iemand er voor jou is.
Thuiskomen bij jezelf
Thuiskomen bij jezelf is een individueel traject voor sterke vrouwen die gewend zijn om te zorgen, regelen en verantwoordelijkheid te nemen, maar die merken dat ze zichzelf ergens onderweg wat naar de achtergrond hebben geschoven.
In vijf individuele sessies van 1,5 uur:
onderzoeken we waarom jij doet wat je doet en welke patronen daaronder liggen.
werken we met gesprekken, systemisch werk, NLP, Transactionele Analyse, familieopstellingen, ademwerk en praktische oefeningen, maar altijd met hetzelfde doel: begrijpen wat er speelt en dat vertalen naar iets waar jij in je gewone leven mee verder kunt.
Tussen de sessies door krijg je oefeningen en persoonlijke mantra's mee op papier en kun je via app of e-mail contact opnemen wanneer je ergens tegenaan loopt. Want een traject waarin je leert om hulp toe te laten, zou natuurlijk een beetje vreemd zijn als je tussendoor zou denken: Dit moet ik zelf maar oplossen.
Dat hoeft dus niet.
De investering voor het volledige traject is:
€1.111 incl BTW
Je kunt de investering ook spreiden over drie termijnen.
Vier de liefde begint hier ook bij jezelf
Bij liefde denken we vaak als eerste aan de mensen om ons heen. Aan je kinderen, je partner, familie en vrienden. Aan er zijn voor elkaar, zorgen, geven en rekening houden met de mensen van wie je houdt.
Maar jij hoort daar ook bij.
Liefde voor jezelf betekent voor mij niet dat je jezelf voortdurend boven anderen plaatst. Het betekent dat je jezelf serieus neemt. Dat je luistert wanneer je lichaam aangeeft dat iets te veel wordt, je grenzen niet alleen voelt maar ook uitspreekt, en durft te zeggen wat je nodig hebt zonder jezelf daarvoor te veroordelen.
Juist daardoor verandert vaak ook de verbinding met anderen.
Wanneer je niet meer alles hoeft te geven om geliefd te worden, kun je vrijer geven. Wanneer je je eigen grenzen kent, hoef je niet eerst volledig over die grens heen voordat je iets zegt. En wanneer je verantwoordelijkheid laat waar die hoort, geef je de ander ook de ruimte om zijn of haar deel te dragen.
Daarmee komt er vaak ook meer ruimte voor het leven zelf. Niet alleen voor alles wat moet, maar voor genieten, ontdekken, groeien en jezelf afvragen wat in deze fase van je leven werkelijk bij je past.
Voor mij komen die drie daarom steeds opnieuw bij elkaar: liefde voor jezelf, liefde voor de ander en liefde voor het leven.
Dat is Vier de liefde.
FAQ
-
Je hoeft niet eerst volledig vast te lopen voordat je hulp mag vragen. Misschien functioneer je eigenlijk nog prima. Je gaat naar je werk, zorgt voor de mensen om je heen en krijgt gedaan wat er gedaan moet worden. Van buitenaf is er misschien zelfs weinig te zien.
Maar ondertussen merk je dat het je steeds meer energie kost. Dat je vaak moe bent, sneller geïrriteerd raakt of steeds vaker denkt: ik wil niet dat mijn leven alleen maar bestaat uit zorgen, regelen en doorgaan.
Dat is genoeg reden om eens stil te staan bij jezelf.
Thuiskomen bij jezelf is juist bedoeld voor vrouwen die veel aankunnen, maar beginnen te voelen dat ze niet alles op deze manier wíllen blijven dragen. Je hoeft dus niet eerst om te vallen om te mogen onderzoeken of het anders kan.
-
Dat kan wel zo voelen, zeker wanneer je gewend bent om rekening te houden met anderen en jezelf gemakkelijk naar achteren schuift.
Maar voor jezelf kiezen betekent binnen dit traject niet dat je voortaan alleen nog maar doet waar jij zin in hebt of dat de mensen om je heen het maar moeten uitzoeken. Het gaat erom dat jij jezelf óók meeneemt.
Je kunt voor iemand zorgen en tegelijkertijd voelen waar jouw grens ligt. Je kunt nee zeggen tegen een vraag zonder daarmee nee te zeggen tegen de persoon. En je kunt van iemand houden zonder automatisch verantwoordelijk te worden voor alles wat diegene voelt of nodig heeft.
Juist wanneer je beter voor jezelf zorgt, ontstaat er vaak meer ruimte om vanuit vrijheid voor een ander te zorgen in plaats van vanuit plicht, schuldgevoel of het idee dat jij alles moet oplossen.
Voor jezelf zorgen betekent niet dat je minder liefde te geven hebt. Het betekent dat je jezelf niet meer hoeft leeg te geven om er voor anderen te kunnen zijn.
-
Weten wat je zou moeten doen en het daadwerkelijk kunnen doen op het moment dat het nodig is, zijn twee verschillende dingen.
Misschien weet je met je hoofd prima dat je vaker nee mag zeggen, hulp mag vragen en niet voor iedereen verantwoordelijk bent. Maar zodra iemand teleurgesteld reageert, je kinderen je nodig hebben of er op je werk iets moet gebeuren, zeg je toch weer ja.
Daarom kijken we niet alleen naar wat je anders wilt doen, maar vooral naar waarom het zo moeilijk is om dat ook werkelijk te doen. Misschien heb je ergens geleerd dat je anderen niet mag teleurstellen, dat je sterk moet zijn of dat je waarde vooral zit in wat je voor anderen betekent. Wanneer je beter begrijpt wat er onder je automatische reactie ligt, kun je veel gerichter oefenen met iets anders.
Want uiteindelijk gaat het niet om nóg beter weten dat je grenzen moet aangeven. Het gaat erom dat je het op die dinsdagmiddag waarop iemand opnieuw iets van je vraagt ook daadwerkelijk kunt doen.
-
Nee. Als zorgzaamheid bij jou hoort, hoeft die helemaal niet weg. Misschien is het zelfs één van je mooiste eigenschappen.
Het wordt pas ingewikkeld wanneer zorgen betekent dat jij jezelf voortdurend overslaat of verantwoordelijkheden draagt die eigenlijk niet van jou zijn. Daarom onderzoeken we binnen Thuiskomen bij jezelf wanneer je zorgt omdat je dat werkelijk wilt en wanneer je zorgt omdat je het gevoel hebt dat het moet. Wanneer help je iemand en wanneer neem je iets over wat die ander zelf mag dragen?
Het doel is dus niet dat je minder zorgzaam wordt.
Je mag leren zorgen zonder jezelf daarin kwijt te raken.
-
Ja. Tussen de sessies door kun je via app of e-mail contact met mij opnemen wanneer je ergens tegenaan loopt.
Juist bij dit traject vind ik dat belangrijk. Het zou nogal tegenstrijdig zijn als je bezig bent met leren hulp vragen en vervolgens denkt:
Hier loop ik nu tegenaan, maar dit moet ik zelf maar oplossen.
Dat hoeft dus niet.
-
Zelfstandig zijn is een prachtige kwaliteit. Het betekent dat je weet dat je op jezelf kunt vertrouwen en dat je veel zelf kunt oplossen.
Alleen kan ‘ik kan het zelf’ ongemerkt veranderen in ‘ik moet het zelf doen’. En dat zijn twee heel verschillende dingen.
Misschien merk je dat je gemakkelijker hulp geeft dan ontvangt of dat je het ongemakkelijk vindt wanneer iemand iets voor jou doet. Binnen Thuiskomen bij jezelf hoef je je zelfstandigheid niet in te leveren. We voegen er juist iets aan toe: de vrijheid om te kiezen wanneer je iets zelf wilt doen en wanneer je iemand naast je laat staan.
Sterk zijn heeft je ver gebracht. Misschien is het nu tijd om ook gedragen te mogen worden.
-
Nee. We gaan niet eindeloos terug in het verleden en ook niet op zoek naar wie er vroeger iets verkeerd heeft gedaan.
We kijken wel naar je systeem van herkomst, omdat je daar veel hebt geleerd over verantwoordelijkheid, zorgen, grenzen, liefde en de plek die jij inneemt ten opzichte van anderen. Misschien heb je al jong geleerd om sterk te zijn, rekening te houden met de sfeer of vooral niet te veel nodig te hebben.
Dat kan je ontzettend veel hebben gebracht en tegelijkertijd invloed hebben op hoe je vandaag in je werk, gezin en relaties staat.
We kijken daarom alleen naar vroeger voor zover het helpt om beter te begrijpen wat je vandaag doet. Niet om ergens schuld neer te leggen, maar om te kunnen onderzoeken:
Dit heeft mij geholpen om te worden wie ik ben, maar past het nog steeds bij hoe ik nu wil leven?
-
De namen kunnen misschien zo klinken, maar mijn manier van werken is juist nuchter en praktisch.
We gebruiken verschillende methodes om beter zichtbaar te maken wat er onder je gedrag, gedachten en patronen gebeurt. Soms helpt een gesprek daarbij, soms een familieopstelling en op een ander moment kan het waardevol zijn om stil te staan bij wat je lichaam al aangeeft voordat je hoofd er woorden voor heeft.
Ik ben daarin nog steeds die Rotterdamse dame met beide benen op de grond. Ik zal je niet meenemen in iets waar jij je niet prettig bij voelt en ik wil dat je begrijpt wat we doen en waarom.
We mogen de diepte in, maar uiteindelijk moet je er in je dagelijks leven iets aan hebben.
-
Tijdens een familieopstelling kijken we naar jouw systeem van herkomst en naar patronen of rollen die je daar mogelijk hebt ontwikkeld.
Dat kan bijvoorbeeld zichtbaar maken waarom jij je zo gemakkelijk verantwoordelijk voelt voor anderen, waarom het lastig is om hulp te ontvangen of waarom je in relaties steeds opnieuw de rol krijgt waarin jij zorgt, trekt of draagt.
We kunnen daarbij bijvoorbeeld werken met vloerankers of poppetjes. Je hoeft dus niet met je hele familie naar mijn praktijk te komen.
Het doel is niet om te bepalen wat er vroeger allemaal verkeerd is gegaan. We gebruiken de opstelling om beter te begrijpen wat jij hebt meegenomen en om te onderzoeken wat vandaag nog van jou is en wat je misschien niet langer hoeft te dragen.
-
Dat gaat waarschijnlijk gebeuren. Patronen die je jarenlang hebt geoefend verdwijnen niet na één goed gesprek. Je kunt precies begrijpen waarom je iets doet en een week later tóch weer ja zeggen terwijl je eigenlijk nee bedoelde.
Dat betekent niet dat het traject niet werkt of dat je terug bij af bent.
Groei betekent voor mij niet dat een oud patroon nooit meer verschijnt. Het betekent dat je het steeds eerder gaat herkennen en daardoor ook steeds eerder de mogelijkheid krijgt om iets anders te kiezen. Misschien merk je het eerst pas achteraf op, later herken je het terwijl het gebeurt en uiteindelijk voel je het soms al aankomen voordat je automatisch reageert.
Thuiskomen bij jezelf betekent niet dat je nooit meer afdwaalt, maar dat je steeds beter weet hoe je de weg naar jezelf terugvindt.
Wil je ontdekken of Thuiskomen bij jezelf past bij wat jij nu nodig hebt?
Dan kunnen we eerst gratis en vrijblijvend kennismaken. In 20 minuten is er ruimte voor jouw verhaal, je vragen en de vraag wat op dit moment werkelijk bij jou past.